آنجا که سایه ها میخندند

اگر روزی تهدیدت کردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزی خیانت دیدی، بدان قیمتت بالاست! اگر روزی ترکت کردند، بدان با تو بودن لیاقت می خواهد

تولدم مبارک

اولش همه شکل هم هستیم کوچولو و کچل حتی صداهامون هم شبیه به همدیگه است با اولین گریه بازی شروع میشه هی بزرگ می شیم بزرگ و بزرگتر اونقدر بزرگ که یادمون میره یه روز کوچولو بودیم دیگه هیچ چیزیمون شبیه به هم نیست حتی صداهامون گاهی با هم می خندیم گاهی به هم!

اینجا دیگه بازی به نیمه رسیده:

واسه بردن بازی روی نیمه ی دوم نمی شه خیلی حساب کرد گاهی باید برای بردن بازی بین دو نیمه دوباره متولد شد!



یک سال دیگه گذشت
یکی میگه یک سال دیگه بیهوده گذشت
یکی میگه یک سال بزرگتر شدم
یکی میگه یک سال پیرتر شدم
یکی میگه یک سال دیگه تجربه کسب کردم
یکی میگه یک سال به مرگ نزدیک تر شدم
یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه.

منم یک سال بزرگتر شدم ... یکسالی که نمی دونم توش واقعا تونستم « بزرگ » بشم یا نه ؟  تونستم با مشکلات خودم کنار بیام ؟   تونستم همونی باشم که هستم ؟    تونستم بعضی از عیب هام رو برطرف کنم ؟   تونستم کسی رو نرنجونم ؟   تونستم دل کسی رو شاد کنم ؟
نمی دونم ... باید فکر کنم ... شاید اونجوری که می خواستم باشم نبودم... ولی یکسال بزرگتر شدم... اونم خیلی سریع.. . . .  .   .    .

نویسنده : مرتضی میثمیان : ۱۱:۱۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم